Normaal ben ik geen emotioneel persoon, als in het uiten ervan dan, maar als ik de foto's van afgelopen week terugkijk en "ons" liedje op zet, moet ik toch even een paar traantjes wegpinken.
ons kleine huisje
Ons kleine vriendje
Het doolhof & theehuisje
De reden dat wij samen een midweekje weg dingen was niet heel fijn, maar dat is niet iets wat ik op het internet ga gooien omdat ik niet weet of zij dat wel fijn vindt! Ik ging dus met mijn vriendinnetje Madelief een midweekje naar het einde van de wereld, althans, zo voelde het. We gingen samen naar The middle of nowhere in Friesland. Wat al jaren op mijn bucketlist staat is in een boomhut slapen, en nu, door een rotte reden, kon ik deze droom in vervulling laten gaan. We gingen op maandag met de trein richting het hoge noorden om uiteindelijk 5 uur later(want ja, nederland en vertragingen hé) in Het Kleine Paradijs aan te komen. (http://www.hetkleineparadijs.nl/)
Uitzicht vanuit de boomhut
Het was zó fijn om even weg te zijn van de bewoonde wereld, in ons kleine coconnetje waar we alleen maar lazen, aten, wandelden en sliepen. Niks hoefde en niks moest, iets waar ik heel erg aan toe was. Lekker kletsen en muziek luisteren, vandaar dat ons tripje ineens een eigen liedje kreeg dat we nog steeds zingen of neuriën. We hebben 's avonds naar de sterren gekeken, dromend en tekenend in het theehuisje gezeten. De aardige meneer die daar woont, heeft ons op woensdag ook naar Leeuwarden gebracht waar we lekker een ochtendje hebben gewandeld. Even weer de bewoonde wereld in en we merkten dat het in ons kleine coconnetje toch wel erg fijn was. Met moeite hebben we er dan ook afscheid van genomen, met het plan er nog eens terug te komen. Het was het lange reizen en lekkende dak driedubbel waard. Ik heb er voor mijn vriendinnetje kunnen zijn, haar door zorgen en pijn heen kunnen helpen. En natuurlijk is die pijn niet zomaar voorbij als je thuis komt, misschien wordt het zelfs alleen maar erger... Toch heb ik het gevoel dat ik haar heb kunnen helpen en bijstaan. Als je pijn deelt dan wordt die minder, en je zorgt ook voor jezelf door iemand er voor je te laten zijn. Ik heb een paar foto's uitgekozen en hoop dat het jullie fantasie voedt!
Ik raadt het echt aan om gewoon te doen, gewoon weg te gaan van de bewoonde wereld en al z'n bemoeienissen, alle dingen die moeten. Ga eruit, ben vrij en in vrede met jezelf en het leven. Het is het waard!
Vorig weekend is er weer een eind gekomen aan X factor uk 2014. De live-shows zijn weer gedaan en de winnaar van dit seizoen is uitgeroepen. Leona Lewis, One Direction, Little Mix, Olly Murs, James Arthur, Misha B, Ella Henderson zijn allemaal voorbeelden van artiesten die mee hebben gedaan aan de show en hierdoor beroemd zijn geworden. Je hoeft niet eens te winnen, alleen al het meedoen aan de liveshow kan je al heel ver brengen. Zo heeft One Direction ook niet gewonnen en kijk waar ze nu staan.
Dit jaar was weer een erg goed seizoen. Hoe verder het einde naderde, hoe moeilijker ik het vond om te beslissen wie er van mij uit moest. De live-shows begonnen met zestien kandidaten, na negen weken waren er drie finalisten. Andrea Faustini, Fleur East en Ben Haenow streden om de titel. Hieronder staan drie filmpjes van liedjes, waarvan ik vind dat ze het de beste zijn gezongen:
Fleur East - Uptown Funk
Andrea Faustini - Listen
Ben Haenow - Man In The Mirror
Het finaleweekend begon op de zaterdag. De kandidaten hadden die week twee liedjes ingestudeerd. Één nummer moesten ze alleen zingen en één nummer zongen ze met een gastartiest. Ben zong met Ed Sheeran, dat was echt meesterlijk. Beide hebben ze zo'n heerlijke stem om naar te luisteren en deze combinatie kon niet beter. Andrea zong met Ella Henderson, dit was ook heel mooi. Wat ik hieraan heel leuk vond, was dat Ella twee jaar geleden aan de competitie mee heeft gedaan, maar zelf de finale helemaal niet heeft gehaald. Nu stond ze toch daar op het podium, maar dan als dé artiest. Fleur stond samen met Labrinth op het podium en dit was ook adembenemend goed. Ze zongen Beneath Your Beautiful en Fleur zong daar de stukken van Emily Sande. Aan het eind van de zaterdag viel één kandidaat af en dit was Andrea Faustini.
Het stemmen ging de hele nacht gewoon door en voor de zondag hadden de winners een single voorbereid die de twee overgebleven zangers zouden zingen. Ben en Fleur zongen dus beide hetzelfde nummer. Ik vond dat het nummer het beste bij de rauwe stem van Ben paste. Ook deden de finalisten hun beste optreden van de 10 liveshows nog eens over. Hierna was het tijd voor het bekendmaken van de winnaar!
De Winnaar van X Factor Uk is BEN HAENOW!
Hieronder is een filmpje van zijn winnaars single 'Something I Need'.
De beste acht doen mee aan de X Factor live tour dus zij hebben januari en februari al helemaal vol gepland met shows. Ik ben benieuwd welke kandidaten we allemaal terug gaan zien de volgende jaren, maar ik weet zeker dat ik Ben in de gaten ga houden.
Hier een lijst van de deelnemers van 1 naar 16:
1. Ben Haenow (over 25)
2. Fleur East (over 25)
3. Andrea Faustini (Boys)
4. Lauren Platt (Girls)
5. Stereo Kicks (Groups, een boyband bestaande uit 8 jonge jongens)
Vannacht word ik alweer 20! Ik voel me zooo oud... Net als oma vraag ik me af 'waar de tijd toch is gebleven?' en net als mama wil ik weten wat er nog van me gaat worden. Ik zit vanavond niet in de kroeg met vrienden, die konden allemaal niet, dus ook ik heb een eenzaam feestje... ofja eenzaam, ik schrijf deze brief aan jou, dat is niet zo eenzaam. :p
Nog drie minuten en dan mag ik nergens meer opschrijven dat ik 19 jaar ben. De laatste keer dat er een 2 in mijn leeftijd zat, was op mijn 12de en nu moet ik 10 jaar lang een 2 gebruiken. Ik heb het gevoel dat ik steeds serieuzer over mijn toekomst moet gaan nadenken, niet meer onbezorgd school af maken en dan wel zien waar het schip strandt. Er moeten honderd dingen tegelijk gebeuren en iedereen laat je maar aan je lot over. Zoek het je maar uit.
12 uur, precies nu;p. Je appt al!(: haha dankje, je bent de eerste!<3
Ik voel me, net als op andere verjaardagen niet heel anders dan twee minuten geleden... Maar ik voel me wel anders dan vorig jaar, en al heel anders dan twee jaar geleden... Een hoop is verandert, een hele hoop.
Ik ben nu al helemaal thuis in mijn studentenstad, ik heb het geluk dat ik naast mijn vriendinnetjes hier, ook nog in mijn geboortedorp de beste vriendinnen ooit heb. Ik maak steeds nieuwe dingen mee en heb ingezien dat ik erg heb geleerd van gebeurtenissen in het verleden. Ik voel me op dit moment een beetje vervreemd van alles... heel gek. Wie ben ik, wat wil ik, waar sta ik voor? pfffff waarom houd ik me hiermee bezig...
Ik denk dat ik melancholisch word van verjaardagen en ouder worden, ik moet er maar even een nachtje over slapen. Morgen ga ik lekker stappen! Dit gekke gevoel zal dan wel snel over zijn.
Toen ik een keer thuis naar de radio aan het luisteren was, draaiden ze de redelijk nieuwe single van The Vamps : Oh Cecilia. Ik kreeg meteen goede zin en kon mijn dansjes niet achterwegen laten. Het nummer stond die dag op repeat. Toen mijn vader thuis kwam, was het eerste wat hij zei, "Dat is het liedje van Simon & Garfunkel." Ik snapte het in eerste instantie niet, dus moest ik het nummer van mijn vader maar eens gaan opzoeken. Het was inderdaad precies dezelfde tekst als Oh Cecilia van The Vamps, alleen instrumentaal verschilden beide liedjes.
Simon & Garfunkel - Oh Cecilia
Dit is het originele nummer. Het is uitgebracht in april 1970 en heeft in Nederland toen op de eerste plaats gestaan in de top 40. Het nummer is ongeveer 9 keer gecoverd, dus The Vamps zijn niet de enige die hun eigen draai aan dit nummer hebben gegeven.
The Vamps - 'Oh Cecilia'
Dit is het nummer van The Vamps. Het is als single uitgegeven in oktober 2014 en heeft tot nu toch nog nergens hoog in de hitlijsten gestaan.
De twee nummers zijn beide geschreven naar wat in die tijd populair was. Het nummer van Simon & Garfunkel vind ik erg lijken op nummers die The Beatles ook hadden kunnen maken, instrumentaal is het namelijk steeds hetzelfde, maar dat kan ook aan de opname kwaliteit van toen liggen. Het nummer van The Vamps is een schepsel van de moderne pop industrie.
De melodie van de liedjes is ongeveer hetzelfde. Bij Simon & Garfunkel is de melodie steeds hetzelfde en verandert er door het liedje heen bijna niks. Bij The Vamps zijn er wat meer verschillende stukken in het nummer te herkennen. Ze hebben er een bridge bijgeschreven en een prechorus aan toegevoegd. Qua tekst is daardoor alleen een deel van het refrein hetzelfde. Verder is er bij Simon & Garfunkel maar één echt couplet.
Simon & Garfunkel of The Vamps?
Ik vind het wel een beetje raar dat je nergens een verwijzing kunt vinden naar het nummer van Simon & Garfunkel bij The Vamps, want het lied is wel gebaseerd op het nummer van hen. Misschien hebben ze net zoveel kunnen veranderen dat ze dit niet hoeven, maar zo krijg je het gevoel dat ze het gestolen hebben.
Beide nummers hebben het 'ik wil dansen'-gevoel wel erin zitten. In een live versie van Simon And Garfunkel vind ik ze instrumentaal wel heel goed en dat vind ik bij The Vamps minder omdat ze precies hetzelfde spelen als op de cd.
Welk nummer ik leuker vind weet ik niet. Ik luister naar beide muzieksoorten, het ligt er gewoon aan welk humeur ik heb en waar ik zin in heb.
Het was zó fijn om even weg te zijn van de bewoonde wereld, in ons kleine coconnetje waar we alleen maar lazen, aten, wandelden en sliepen. Niks hoefde en niks moest, iets waar ik heel erg aan toe was. Lekker kletsen en muziek luisteren, vandaar dat ons tripje ineens een eigen liedje kreeg dat we nog steeds zingen of neuriën. We hebben 's avonds naar de sterren gekeken, dromend en tekenend in het theehuisje gezeten. De aardige meneer die daar woont, heeft ons op woensdag ook naar Leeuwarden gebracht waar we lekker een ochtendje hebben gewandeld. Even weer de bewoonde wereld in en we merkten dat het in ons kleine coconnetje toch wel erg fijn was. Met moeite hebben we er dan ook afscheid van genomen, met het plan er nog eens terug te komen. Het was het lange reizen en lekkende dak driedubbel waard. Ik heb er voor mijn vriendinnetje kunnen zijn, haar door zorgen en pijn heen kunnen helpen. En natuurlijk is die pijn niet zomaar voorbij als je thuis komt, misschien wordt het zelfs alleen maar erger... Toch heb ik het gevoel dat ik haar heb kunnen helpen en bijstaan. Als je pijn deelt dan wordt die minder, en je zorgt ook voor jezelf door iemand er voor je te laten zijn. Ik heb een paar foto's uitgekozen en hoop dat het jullie fantasie voedt!
