Stories based on songs #10

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit de oorspronkelijke lyrics. Dit nummer is van een Nederlandse artiest die sinds afgelopen zomer helemaal hip and happening is! Hij staat dan ook op bijna alle grote festivals dit jaar. Dit is niet zijn bekendste nummer, maar het lied stijgt op dit moment wel als een malle in alle hitlijsten. Weet jij welk nummer dit is? 

Ik ben weer terecht gekomen op de grond, waar harten als ijs zullen smelten. 

De zon gaat onder, dit alles maakt je klein. 

We lopen in cirkels, de ene blinde leidt de ander, je kan je nergens verstoppen. 

Ons hart is alles wat we hebben.

Sleep je hart mee naar de plek waar het thuis hoort. 

Als dat onderwater is, zal mijn liefde jouw longen vullen. 

De wolken beven als jij met je handpalmen door je ogen wrijft.

 Zie je? Deze liefde is alles wat we hebben.

Ik heb trek in jou, mijn liefde, dus verstop je niet meer en red me. 

Liefde is gewoon niet genoeg, in deze oorlog van behoeftes. 

Het is alsof een bijennest diep in ons zit gevangen en het groeit, begint te steken. 

Blijft steken, 

tot wij toegeven.

Het plaatje verklapt deze week niet bijster veel,

al is de zanger ook enkel een man met een gitaar...

Heb je het goed geraden? controleer het hier!(:

Ed Sheeran, Forest National Brussel

Ed Sheeran. De ginger met de gitaar. Ik denk dat bijna iedereen wel al eens van hem gehoord heeft. Ook live staat hij helemaal alleen op het podium, geen band die hem ondersteunt. Met enkel een pedalboard speelt hij meerdere gitaar- en zangstemmen.

Dinsdag 4 november speelde hij next door in het Belgische Brussel. Samen met een vriendin ben ik met de auto naar Brussel gereisd, zoiets mochten we gewoon niet missen. In Brussel is het
'wie het eerst komt, wie het eerst maalt'. Je moet dus op tijd komen. Wij wilden graag een staanplaats, want dan konden we in ieder geval goed dansen op zijn liedjes, ook wilden we een beetje vooraan staan. Uiteindelijk bleek dat de zaal al vroeger open was dan op het kaartje stond, waardoor de zaal al bijna helemaal vol stond.

Toen we aankwamen en we nog even naar de wc moesten, begon er opeens iemand te spelen. We kregen beide een lichte paniekaanval, maar het kon Ed niet zijn, hij begon toch pas over een uur!? Hij klonk ook niet als Ed.... We hebben snel geplast en zijn meteen naar de zaal gelopen, misschien hadden we ons vergist?. . We stonden nu best ver achteraan, maar aan het grote doek op de achtergrond konden we zien dat de artiest niet Ed was.

Het was Saint Raymond. (Hierdoor zal de zaal ook wel al eerder open zijn gegaan) Hij klonk echt heel goed, maar omdat wij nog bezig waren met naar binnen komen en met het zoeken van een kluisje en een staanplaats, heb ik er niet veel aandacht aan kunnen geven. Het enige nummer wat ik nog kon herinneren, was het laatste. Het was een erg leuk nummer, je kreeg er echt zin van om te dansen: "Fall at your Feet". Het was wel een goede opwarmer voor Ed Sheeran.

Na Saint Raymond moest er nog afgebroken worden en opgezet worden voor Ed. Ik was de klok maar in de gate aan het houden en de tijd kon maar niet sneller gaan. Ik had er zoveel zin in! Na een half uur was het dan eindelijk tijd! Ed was aan de beurt! We stonden best ver achteraan, maar we hadden hierdoor wel veel plaats en de grote koppen hadden precies een baan vrijgemaakt waardoor ik Ed hartstikke goed kon zien. Door ons gehaast waren we jammer genoeg onze telefoons vergeten in de auto. We konden dus geen foto's of filmpjes maken. De foto's wat hier in staan heb ik allemaal van Tumblr afgehaald.

Wat ik heel gaaf aan Ed vind is dat hij daar helemaal alleen op het podium staat. Met zijn gitaar en zijn board kan hij alles! Het lijkt me echt zwaar vermoeiend als 2 uur lang, je in je eentje alles moet spelen. Achter zich had hij grote led schermen. Ze stonden niet altijd allemaal aan. Op deze schermen zag je sowieso Ed spelen en af en toe kwam er een random beeld voorbij dat op het bijbehorende liedje was afgestemd en het ondersteunde.

De setlist

Het aller aller beste nummer van hem vind ik 'I See Fire' (De link verwijst naar de live versie van het concert in Brussel). Ik kan hier naar blijven luisteren en ik zou ook echt teleurgesteld zijn geweest als hij dit nummer niet had gespeeld.

Toen dit nummer werd ingezet was ik natuurlijk laaiend enthousiast en heb ik uit volle borst meegezongen. Dit nummer is geschreven voor The Desolation of Smaug, het tweede deel van The hobbit. Op de achtergrond waren op een gegeven moment ook beelden te zien van de draak uit de film.

Daarnaast vind ik Thinking Out Loud ook erg goed! Dit was het enige nummer dat hij met elektrische gitaar speelde.


Wat ook heel opmerkelijk was, was toen hij 'Afire Love' inzette. Ed speelde een hele tijd de eerste tonen van het nummer en in de microfoon zei hij 'Shh'. Hij probeerde iedereen in de zaal stil te krijgen. Steeds meer mensen hadden dit door en hielden hun mond dicht. Natuurlijk zijn er dan altijd een paar meiden die aandacht moeten krijgen en dan een keiharde gil geven. Deze keer schudde hij langzaam zijn hoofd, om duidelijk te maken dat dat niet de bedoeling is. Hij kreeg gewoon de hele zaal stil. Meer dan 8.000 man hielden volledig hun mond. Het enige wat we mochten doen, was meezingen verder niks en dat kreeg hij helemaal alleen voor elkaar.

Kortom, het was een mega concert! Als hij nog eens in de buurt is, ben ik de eerste die een kaartje heeft. Het concert was zo goed! Ik heb zo genoten! 

De foto die hij op Instagram heeft gezet. Ik sta ver achteraan, midden links, achter de spandoeken.

Deze man weet precies waar hij mee bezig is. Perfect.