Lieve Krul; adventures

Lieve Krul,

In de afgelopen twee weken, ben ik drie keer dronken geweest. Ik begin een beetje bekend te staan als zuipschuit. In het leven van een student blijkt het namelijk onmogelijk om ergens heen te gaan zonder een overschot aan biertjes... 'Nee dankje' wordt gewoon beantwoord met een nieuw biertje. Gelukkig ben ik niet heel vervelend als ik dronken ben, (Oké, misschien ben ik dan een beetje irritant en verander ik in een spraakwaterval van ondoordachte uitspraken...) maar gezellig is het altijd wel!

The day after, wanneer mijn brein allemaal dronken dingen die gebeurd zijn, door mijn hoofd laat flitsen begint het schamen. Man, wat heb ik domme dingen gezegd en gedaan en waarom doe ik dat soort dingen nu net bij mensen die ik ken, of die ik zeer zeker nog eens zal tegenkomen? Ik weet het zelf in ieder geval niet... Flapuit Dina verandert dan, zoals je zelf ook wel weet, gewoon in ultra flapuit Dina...

Gelukkig doen er zich de komende tijd geen situaties meer voor waarin er veel gedronken gaat worden Ik hoop dat ik dan weer van mijn 'stereotype studentenstatus' afkom en dat jij je dan geen zorgen meer hoeft te maken, omdat ik je de hele nacht gekke appjes stuur.



Nu denk je zeker: Dina maakt helemaal niks meer mee zonder een biertje in haar hand, maar je hebt het, gelukkig, fout!(; Onze nieuwe vrienden van Amerikanistiek beloonden ons gisteren met brownies met glittersprinkles! Wij moesten groepswerk doen, maar het eindigde in 'twee Neerlandici doen alles-werk' en toen we onze presentatie moesten houden was er maar een Amerikanist die ons kwam steunen. We wilden er iets voor terug en kwamen tot een overeenkomst: Brownies met glittersprinkles. Ze waren heerlijk!(: (you jelly?;p)
 


Vandaag was ook spannend genoeg zonder alcohol. Met mijn extra journalistieke minor die ik volg, gingen we op excursie naar de lokale krant De Gelderlander, maar voordat de hele rondleiding begon, moest ik het eerst het gebouw nog vinden... Ik had het al gegooglemapst, maar na een afslag gemist te hebben, was ik het spoor alweer helemaal bijster. Na zeker twintig minuten rondjes te hebben gefietst op het bedrijventerrein waar het gebouw van De Gelderlander lag, was ik bijna weer naar huis gegaan. Gelukkig kwam ik net op tijd een meisje uit mijn klas tegen, die wel de weg wist. Wat bleek, ik was nog geen minuut van De Gelderlander verwijderd geweest... Heel typisch, ook een beetje ergerlijk, maar wel spannend.


Dus, veel gebeurd, maar weinig ervan is interessant... Hoe is het nog daar? Wanneer krijg ik nog eens dronken appjes van jou? Wanneer ga jij nog eens 'de student' uithangen?;p

liefs,

Lieve Krul: wederontmoeting

Lieve Krul,

Daar zit ik dan weer: kopje groene thee, lesboeken om me heen en een lekker muziekje op de achtergrond. Alsof gisteren de laatste tentamenweek is afgelopen en ik direct weer verder ga. Het voelt alsof er nooit een zomervakantie is geweest. Om de pijn te verzachten ben ik vandaag gaan shoppen en heb ik een lekker hapje gegeten met mijn studievriendinnen. Wanneer je mensen al een hele tijd niet hebt gezien, weet je dat het goed zit op het moment dat je met ze praat en je merkt dat er niks tussen jullie veranderd is. Want hoe veel te gekke dingen hebben wij zonder elkaar meegemaakt deze vakantie? En hoe goed konden we er met z’n allen over praten!(:
          Wederontmoetingen zijn toch altijd een beetje spannend: in de tijd zonder elkaar kan iemand zichzelf zo ontwikkelen dat het een geheel ander mens wordt, of diegene blijft na al die tijd juist precies hetzelfde. Wanneer je je naasten niet bij je hebt tijdens grote veranderingen, bestaat er altijd het risico dat je na een lange tijd zonder elkaar, uit elkaar groeit. Je zit dan gewoon niet meer op dezelfde lijn als de ander. Waarom denk je, dat zo veel stelletjes na een buitenlandse stage uit elkaar gaan? Door de afstand kun je elkaar uit het oog verliezen en juist weer eens echt alleen aan jezelf en aan je eigen toekomst denken. Mensen komen erachter dat ze hun tijd aan veel leukere dingen kunnen besteden dan aan altijd maar rekening houden met hun partner. Je kan je in het buitenland perfect redden zonder de ander, je maakt veel mee en leert veel over de wereld, tijd om je significant other te missen, heb je niet. Ze zeggen niet voor niets: Uit het oog, uit het hart. De ultieme relatietest zou dus een lonely trip naar het buitenland zijn.:p
          Het is een grote teleurstelling wanneer je onder ogen komt dat iemand na een lange tijd nog steeds precies hetzelfde is gebleven, terwijl jij het idee hebt dat je vooruit bent gegaan. Zelf heb je over bepaalde situaties en gebeurtenissen nagedacht, je hebt er een weloverwogen mening over gevormd en daarna de hele gebeurtenis een plaatsje gegeven, terwijl de ander nog steeds in het verleden leeft. Ik ben er nog niet uit, of ik, na een lange tijd gescheiden van iemand te zijn, liever verandering, of juist continuïteit in diegene wil zien. Het ligt denk ik een beetje aan de persoon en aan de situatie...
           Maar maak je maar geen zorgen, lieve Krul. Ik haal alleen een paar oude koeien uit de sloot; brainstorm een beetje over alles wat gebeurt is het afgelopen jaar. Tussen ons zie ik gelukkig nog niks veranderen. We zitten naar mijn mening nog steeds op dezelfde lijn (haha). Ik ben ook niet bang voor onze wederontmoeting, wij zijn het gewend om zo lang uit elkaar te zijn. Voor ons zou het juist een uitdaging zijn om langer dan een week samen te spenderen! Al weet ik wel zeker dat wij dit ook kunnen doorstaan.

Ik zou nu nog een halve brief kunnen schrijven over het feit dat ik je mis, maar mijn thee wordt koud en mijn dure lesboeken wachten erop om gelezen te worden.

Ik bel je,

Liefs,

Lieve Krul: septemberstress en het-nieuwe-collegejaar-voornemens

Lieve Krul,


Heb je al je schoolboeken al besteld? Ben je al ingeschreven voor al je vakken? En hoe zit het met schoolspullen? Jou kennende zal dat wel weer last minute gebeuren, en ik geef je geen ongelijk! Volgens mij heb ik nog niet eens een schrijvende pen in mijn etui zitten, laat staan dat ik al helemaal klaar ben voor volgende week.
          Nog nooit eerder kijk ik met zo’n gemengde gevoelens uit naar volgend ‘schooljaar’. 2013 en 2014 leken voor mij echt een soort opbouw naar wat er dit jaar allemaal moet gaan gebeuren. Ik wil nieuwe dingen doen, veel nieuwe dingen. Nog meer ‘alles uit het leven halen’. Morgen sleep ik alweer met een koffer vol kleren richting mijn studentenkamertje, ook mijn trompet gaat mee en wordt weer helemaal op zijn vertrouwde plaatsje onder mijn bed gezet. Mijn kamer moet weer helemaal ‘studeer-proof’ worden, helemaal fris voor avondjes koken met vriendinnen, ‘open-deur-gesprekken’ met huisgenootjes en bezoekjes van jou. Ik wil me vol in dit nieuwe jaar storten, mijn tanden erin zetten en het verscheuren. Ik weet niet of het spanning is die ik voel, of juist een druk om te presteren. Ik wil heel veel nieuwe dingen gaan doen, maar absoluut niet bezwijken onder alle verplichtingen die ik mezelf heb opgelegd. 

          Weet je nog dat we altijd zo de draak staken met het woord ‘yolo’? Nou, dat is juist mijn motto nu (ja heel beschamend, maar alsjeblieft lees nog even door voordat je me voor gek verklaard). Ik ga namelijk niet mijn boobies flashen langs de autoweg, comazuipen op ieder feestje en dan dronken naar huis rijden of een grote drol op mijn voorhoofd laten tatoeëren. Nee, als je dat soort dingen wil gaan doen onder het motto ‘yolo’, leef je, naar mijn mening, juist een keer te veel. Ik ga een andere betekenis aan ‘yolo’ geven in de vorm van: een extra minor volgen, mijn gitaarlessen voortzetten, een top kampweekend organiseren voor de harmonie, dit blog in leven houden en daarnaast nog paardrijden, hardlopen en trompetteren. Dit klinkt als een hele hoop, niet? Vandaar dus dat de septemberstress bij mij nu al is begonnen, neem ik te veel hooi op mijn vork? Misschien wel, maar een internetquote die ik een paar dagen geleden las, luidde: ‘you only regret the chances you didn’t take’. Stoppen kan ik altijd nog, maar te laat aan iets beginnen, is een heel ander verhaal, vandaar ook dat mijn voornemens voor het nieuwe jaar juist in augustus worden gemaakt in plaats van in december. Op oudejaarsavond wil ik trots zijn op alles waaraan ik ben begonnen en met een grote sprong 2015 ingaan om dit allemaal af te maken. 2014 zie ik als een soort warming-up, in 2015 gaat de echte workout beginnen.


Gelukkig is 2015 nog heel ver, maar het begin is gemaakt. Hoe zit het met jouw collegevoornemens?

Liefs,