Stories based on songs #1

Iedere week vertalen we een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes  zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit het liedje. Weet jij welk nummer we deze week vertaald hebben?    

Misschien ben ik wel gek, of heel erg dom?
Ik denk, dat ik gewoon niet weet hoe ik iemand lief moet hebben…
Jij wist altijd alles, zei de mooiste dingen, maar wat was daarvan oprecht?
Mijn hart en mijn brein zijn erover uit.
Ik ben klaar met jou

Zonder jou kan ik lekker mijn eigen gang gaan, hoef ik geen rekening meer met je te houden.
Weet je, Jij moet later met iemand trouwen, die je voeten zal kussen en overal achter je aanloopt.
Stiekem hoop ik dat je later op je huwelijksreis dan toch nog even aan me denkt.
Huilen zal je dan niet, daar is je ego te groot voor.
Enkel de gedachte is genoeg.

Ik vraag me af, of je het wel erg zal vinden dat ik je alleen laat.
En of je er wel mee zou zitten, dat je mijn leven niet meer verlicht.

Je bent misschien dan wel heel erg knap, en je gezicht is echt mooi.
Je lach, die zou New York helemaal kunnen verlichten, zelfs wanneer alle stroom zou zijn uitgevallen.
Je zou zo op de cover van een tijdschrift kunnen staan, je lichaam is zo strak.
Het eerste dat mensen altijd zeggen is: wow, wat is jouw vriend knap!
Het is zo jammer, dat zo’n perfecte jongen als jij zo'n lelijk hart heeft.

Are you dying to know welk nummer dit is?

Klik dan hier voor het antwoord;D 

Lieve Krul: wederontmoeting

Lieve Krul,

Daar zit ik dan weer: kopje groene thee, lesboeken om me heen en een lekker muziekje op de achtergrond. Alsof gisteren de laatste tentamenweek is afgelopen en ik direct weer verder ga. Het voelt alsof er nooit een zomervakantie is geweest. Om de pijn te verzachten ben ik vandaag gaan shoppen en heb ik een lekker hapje gegeten met mijn studievriendinnen. Wanneer je mensen al een hele tijd niet hebt gezien, weet je dat het goed zit op het moment dat je met ze praat en je merkt dat er niks tussen jullie veranderd is. Want hoe veel te gekke dingen hebben wij zonder elkaar meegemaakt deze vakantie? En hoe goed konden we er met z’n allen over praten!(:
          Wederontmoetingen zijn toch altijd een beetje spannend: in de tijd zonder elkaar kan iemand zichzelf zo ontwikkelen dat het een geheel ander mens wordt, of diegene blijft na al die tijd juist precies hetzelfde. Wanneer je je naasten niet bij je hebt tijdens grote veranderingen, bestaat er altijd het risico dat je na een lange tijd zonder elkaar, uit elkaar groeit. Je zit dan gewoon niet meer op dezelfde lijn als de ander. Waarom denk je, dat zo veel stelletjes na een buitenlandse stage uit elkaar gaan? Door de afstand kun je elkaar uit het oog verliezen en juist weer eens echt alleen aan jezelf en aan je eigen toekomst denken. Mensen komen erachter dat ze hun tijd aan veel leukere dingen kunnen besteden dan aan altijd maar rekening houden met hun partner. Je kan je in het buitenland perfect redden zonder de ander, je maakt veel mee en leert veel over de wereld, tijd om je significant other te missen, heb je niet. Ze zeggen niet voor niets: Uit het oog, uit het hart. De ultieme relatietest zou dus een lonely trip naar het buitenland zijn.:p
          Het is een grote teleurstelling wanneer je onder ogen komt dat iemand na een lange tijd nog steeds precies hetzelfde is gebleven, terwijl jij het idee hebt dat je vooruit bent gegaan. Zelf heb je over bepaalde situaties en gebeurtenissen nagedacht, je hebt er een weloverwogen mening over gevormd en daarna de hele gebeurtenis een plaatsje gegeven, terwijl de ander nog steeds in het verleden leeft. Ik ben er nog niet uit, of ik, na een lange tijd gescheiden van iemand te zijn, liever verandering, of juist continuïteit in diegene wil zien. Het ligt denk ik een beetje aan de persoon en aan de situatie...
           Maar maak je maar geen zorgen, lieve Krul. Ik haal alleen een paar oude koeien uit de sloot; brainstorm een beetje over alles wat gebeurt is het afgelopen jaar. Tussen ons zie ik gelukkig nog niks veranderen. We zitten naar mijn mening nog steeds op dezelfde lijn (haha). Ik ben ook niet bang voor onze wederontmoeting, wij zijn het gewend om zo lang uit elkaar te zijn. Voor ons zou het juist een uitdaging zijn om langer dan een week samen te spenderen! Al weet ik wel zeker dat wij dit ook kunnen doorstaan.

Ik zou nu nog een halve brief kunnen schrijven over het feit dat ik je mis, maar mijn thee wordt koud en mijn dure lesboeken wachten erop om gelezen te worden.

Ik bel je,

Liefs,

Lieve Krul: Dromen en wensen

20-08-2014

Lieve Krul,

Van what’s app krijg je alleen maar ruzie en de facebookapp werkt van geen kant. Vandaar dat ik je tussen onze telefoongesprekjes door gewoon brieven schrijf. Wat vind je daarvan? Gewoon lekker ouderwets. We komen vaak tijd te kort voor elkaar, beiden hebben we hobby’s, gaan we vaak sporten en met het nieuwe collegejaar alweer in zicht, ben ik bang dat ik je niet meer zo vaak in mijn armen kan sluiten dan dat ik dat zou willen. Want Krul, waarom studeerde je nu ook alweer in het buitenland? Waarom kun je niet gewoon met je studenten-OV fijn naar mij toe reizen? Vind dan desnoods een teleporter uit!;p

          Gisteren ben ik na lange tijd weer eens in de kerk geweest, de orgelist vergiste zich om de haverklap en de pastoor kon zijn ei ook niet helemaal kwijt, zijn verhaal was namelijk niet erg samenhangend. De les die ik had moeten leren volgens hem luidde: God kan niet alles voor je doen, zelfs als je veel bidt, zullen nog niet al je dromen uitkomen, maar als je het echt wil en bidt, dan zal God je helpen… Hmmm, ik houd het toch maar bij mijn wenspotje en altijd optimistisch blijven. De kans dat dromen uitkomen zal toch even hoog zijn wanneer je bidt, als wanneer je hoopt. Daarnaast komt bij het verwezenlijken van dromen ook nog een heleboel werk vanuit jezelf kijken, want als je iets wil bereiken moet je er keihard voor werken en veel leuke dingen opgeven. Waar droom jij eigenlijk van Krul? Wat zou jij wensen als je één wens mocht doen? En zou het dat allemaal waard zijn?
          Op een blauwe maandag, zo ’s nachts rond een uur of drie, wenste ik eens dat ik model zou worden (zie je het al voor je, ik model?). Nu weet ik dat ik daarvoor te weinig werk in mezelf steek, ook zijn mijn hobby’s en vrienden me te dierbaar om achter te laten. Mijn studie zou ook te veel lijden onder alle tv-optredens, interviews en photoshoots en dan ben ik nog niet over jou begonnen! Dat is dus een wens die ik al op voorhand maar uit het wenspotje gelaten heb, hij is namelijk niet realiseerbaar (en dat is hij ook nooit geweest, haha). Wanneer ik de duistere kanten van het vak bekijk, lijkt het beroep van model het ook allemaal niet waard te zijn: heel veel sporten (pffff), strenge diëten (geen cake meer dus):), altijd maar dure kleren van dure merken kopen (je weet hoe cheap ik ben!;p) en heb je mij al eens op hakken zien stuntelen? Juist.... Dus toch maar geen modellencarrière voor mij. Op dit moment heb ik het sowieso te erg naar mijn zin om te klagen. Heb je al gehoord dat ik met een vriendin een blog ben begonnen? Misschien moet ik daar maar een paar wensen voor in het potje doen en dan zal ik stiekem ook nog even mijn ogen tot God richten. (het kan nooit kwaad toch?)

Hierbij voeg ik nog een (crappy) foto van mijn wenspotje, schattig hè?(:

Natuurlijk zit er ook een wens in het potje met jouw naam erop,  maar ik ga hem niet vertellen, dan komt hij niet uit!

Liefs,