Stories based on songs #17

In contrast met het heerlijke weer van vorige week (want ja, het weer vind ik blijkbaar echt een reden om een bepaald nummer te kiezen...), mogen we nu weer onze truien uit de kast halen en ons in die grote oversized sweater en een kop thee in de bank nestelen. Dit liedje speelt zich af op het strand, maar gaat toch over die fijne grote truien, waar je zelfs met z'n tweeën in zou passen.... volgens mij heb ik al te veel verklapt!

Ik ben maar gewoon een mens die de wereld wil begrijpen, maar ik snap mezelf niet eens, want hier sta ik dan weer, in Californië, met mijn voeten in het zand. Maar bah, wat haat ik het strand. Ik gebruik de mouwen van mijn trui, om jou warm te houden en je mee te nemen op een avontuur. Mijn hoofd is in de wolken, maar ik sta nog met beide voeten op de grond. Ik wil dat je mijn nek kust, dan kus ik terug. Want, wow, wat zie je mooi uit in dat high-waisted broekje.

Mag ik je verbazen? Dat kan ik zonder woorden, want de stilte zal onze gedachten naar een plek hier ver vandaan leiden. Ik leg mijn hand in jouw zij en kijk je aan. Ik voel me direct helemaal zenuwachtig, maar je lacht en kust me. Onze harten aanbidden elkaar, kloppen voor elkaar. Kom met me mee naar binnen, want buiten begint het te regenen.

Het komt neer op één liefde en twee monden. Één liefde en één huis, geen shirt, geen blouse. Alleen ons, je zult het zien, het is niets dat ik je niet zou willen vertellen.

Want hier, op het strand, is het te koud voor jou, dus laat me je handen vasthouden in de mouwen van mijn trui.

Het is zo koud, het is te koud, zelfs in mijn trui.

Hmmm, welk nummer ging nu ook alweer over truienweer?

Stories based on songs #16

Oeps ja, een dag te laat... Dat komt ervan als je onverwacht naar een feestje moet. Ja, verplichte gezelligheid is soms vervelend als je ook nog moet bloggen. But that's life... Deze week ga ik voor een liedje dat ook alweer wat ouder is en met het aanhoudende mooie weer, dient het nummer zeker als verkoeling. Het repetitieve, chille deuntje van het nummer blijft dagenlang in je hoofd zitten, het lijkt wel een crush die vast zit in je hoofd...


Zeg schat, bloos je nu? Kijk maar niet weg, ik zie het wel hoor.
Ben je wel eens bang dat je voor altijd blijft vallen voor mannen die als een stukje eten tussen je kiezen blijven zitten? Want ik zal je niet zo snel meer loslaten.
Heb je soms nog trucjes achter de hand?
Want meid, je zit er echt heel diep in.

Houd het alsjeblieft geheim, maar ik heb de hele week, iedere nacht over je gedroomd. Er is namelijk een deuntje dat me heel erg aan jou doet denken en ik beluister het keer, na keer, na keer, totdat ik in slaap val en alweer voor de zoveelste keer het drankje in mijn handen over de bank mors.

Heb je het lef om weer terug te komen bij mij?
Want ik vroeg me af of je hart nog steeds open is, en als dat zo is, wil ik ook weten wanneer het sluit. Vertel me je gevoelens, dan kan ik je kussen, want dat probeer ik al de hele avond. Ik wil alleen zeker weten dat je hetzelfde voelt als ik. 

Want als het aan mij lag, waren we al lang een stel.

Ik weet eigenlijk niet of ik wel wil weten wat jij voor me voelt. Ik zou het jammer vinden als je weg zou gaan, want ik hoopte dat je zou blijven. Schat, we weten beide dat de nacht bestaat om dingen te zeggen die je overdag nooit zou durven uitspreken, dus laat me alsjeblieft niet in de steek. Niet nu.

Ik wil weer terug bij jou zijn. Heb je me nooit willen bellen als je een paar drankjes op had? Want ik wil dat altijd. Misschien ben ik te hard bezig om de jouwe te worden, om voor iemand anders te vallen, maar ik blijf bij mijn beslissing. Ik wil weer bij jou zijn.

Wil je dat ik weer terug naar jou kom? 

Weet jij wie op handen en voeten terug naar zijn liefje

is gekropen? Check het hier! (: 

Stories based on songs #14

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit de oorspronkelijke lyrics. Het nummer van deze week probeerde ik steeds een beetje te ontwijken, maar ik moest er nu toch echt aan geloven...Omdat hij heel makkelijk is (naar mijn mening) heb ik alles net iets vrijer vertaald en zijn de coupletten nog ietsjes meer door elkaar gehusseld. Weet jij van welke hartenbrekende Starbuckslover dit nummer is?  

Ik zag je daar staan en dacht: oh my God, wat een gezicht. Jij lijkt me wel een goede kandidaat voor mijn volgende vergissing! Dus ik vroeg: ‘het leven is een spelletje, wil je het met mij spelen?’ Hij keek me een beetje verward aan, maar ik ging door:
'Leuk om je te ontmoeten, waar was je al die tijd in mijn leven?' Hij lachte en het flirten kon beginnen. Uiteindelijk vroeg ik of hij geloofde in magie en waanzin, in de hemel en in zondes. Ik vertelde hem dat ik hem ongelooflijke dingen kan laten zien en gaf hem een knipoog, het ijs was gebroken. 

Hij had een goede baan, was altijd strak in pak. Ik kon hem zo makkelijk door hem heen kijken. Ik verwonderde me over het feit hoe roddels zo wijd verspreid konden raken, want ik weet wel zeker dat hij van mijn status afwist, voordat hij me echt leerde kennen. Ik stelde voor om vrienden te worden, want ik was benieuwd hoe het met deze badguy zou aflopen. Ik was klaar voor een nieuw avontuur en zei: 'Neem in de ene hand je paspoort en in de andere mijn hand, want ik kan al het slechts, voor één weekend in iets goeds veranderen.' Hij grinnikte alleen maar, geloofde niet dat het ik het zo wild zou maken. 

Ik stiftte mijn lippen kersenrood, want dat paste zo mooi bij de kristallen lucht. Ik liet hem ongelooflijke dingen zien. Ik gaf hem gewaagde kusjes, vertelde mooie leugens, want hij was mijn koning en ik zijn koningin. Ik bedacht me wie ik graag wilde zijn en speelde dat meisje voor een maand, maar wacht maar, deze leugen is nog niet het ergste.

Het eindigde met schreeuwen en huilen, onze relatie veranderde in een storm. Ik gooide al onze plannen overboord. Onze rozentuin bevatte uiteindelijk nog enkel doorns. Ik werd zo dronken van jaloezie, omdat ik dacht dat ik je tweede keus was, maar na iedere ruzie kwam je toch altijd terug, want ik was jouw nachtmerrie, verkleed als een zoete dagdroom.

Jongens willen alleen maar liefde, wanneer het ze martelt.
Oh, vertel me nu niet, dat ik je nooit heb gewaarschuwd.

Zijn wij voor altijd, of gaat onze liefde zo in vlammen op?
Jij mag er een einde aan maken, wanneer ik de pijn niet meer waard ben.
We waren jong en onvoorzichtig, gingen veel te ver. Zo’n relatie als de onze laat je ademloos achter, of je houdt er een lelijk litteken aan over.
Ik heb een lange lijst met ex vriendjes, die jouw allemaal vertellen dat ik gek ben.
Maar ik heb nog een plekje op die lijst en daar past jouw naam mooi tussen.

Na het lezen van de laatste alinea, wordt alles opeens duidelijk, hè?;p

klik hier voor de bijbehorende videoclip!

Stories based on songs #9

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit de oorspronkelijke lyrics. Dit nummer staat al weken op nummer één, dus jammer genoeg kon ik er echt niet meer om heen. Bij het vertalen leek de lyrics niet heel veel samenhang te hebben, maar om het jullie makkelijker te maken (en mij voldoende nachtrust te schenken...) heb ik het zo gelaten(: Weten jullie welk zomers nummer ik vertaald heb? 
Wanneer ik motivatie nodig heb, dan is de enige oplossing mijn koningin.
Want zij is sterk, zij is altijd in de buurt als ik haar wil. Al die andere meiden zijn misschien wel verleidelijk, maar ik ben leeg zonder jou.

Ze loopt als een model en vervult mijn wensen net zoals een geest uit een fles, want ik ben de tovenaar der liefde en ik heb een toverstok. Al die andere meiden mogen dan verleidelijk zijn, maar ik ben leeg zonder jou.

Ze geeft me liefde en affectie. Schatje, heb ik al gezegd dat jij de enige voor me bent? Nee, na jou komt geen nieuwe. Mijn moeder vindt je ook geweldig, ze zegt dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Het enige wat me nu nog te doen staat is jou iets vragen…

Maar jij vroeg eerst:
'Heb je me nodig?
Vind je me wel mooi?
Laat ik jou voelen alsof je vreemdgaat?'
En ik zei: ‘Nee, natuurlijk niet, want ik denk dat ik een cheerleader gevonden heb. Jij bent er altijd als ik je nodig heb.’

Controleer hier of je het goed hebt geraden!(:

Stories Based on Songs #5

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit de oorspronkelijke lyrics. Deze week ga ik voor een lekker upbeat powerpopnummertje. Eerst dacht ik dat ik de enige was die dit nummer kende, totdat Marit het opeens begon te zingen en vertelde dat het nummer super vaak op de radio komt. Als echte hipster kon ik het niet laten het nummer te vertalen en te kijken of jullie mijn bevinding herkennen! 


We waren slachtoffers van de nacht,
Als chemische, fysische kryptoniet maakten de bas en het gedempte licht ons hulpeloos.
Ja, het was voorbestemd dat we bij elkaar zouden komen.

Ze droeg een jurk met een open rug en kapotte sneakers.
Zij is mijn discotheek-Julia, mijn tienerdroom.
Ik voelde mijn hart in mijn borst, toen ze naar me keek.
Ik wist dat we voorbestemd voor elkaar zijn.

Ik keek diep in haar ogen en zag daarin de toekomst. Ik realiseerde me dat dit mijn laatste kans was. Ze nam me bij mijn arm, ik weet niet hoe het gebeurde, maar we gingen de dansvloer op en ze zei:

“waag het niet om achterom te kijken, houd je ogen gericht op mij.”
Ik zei, “Je houdt je in.”
Ze zei: “wees stil en dans met mij!”
Deze vrouw is mijn lot,
dat wist ik zeker, toen ze zei, “Wees stil en dans met mij!”

Het nummer van deze week was niet zo moeilijk, toch?

bekijk hier de foute videoclip die erbij hoort!(:

Stories based on songs #3

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit de oorspronkelijke lyrics. Het nummer van deze week gaat, volgens de band zelf, over de relatie tussen ouders en hun tieners. Deze thematiek heb ik geprobeerd te behouden, door het lied in een briefvorm te vertalen. Weet jij welke band onlangs over dit onderwerp heeft geschreven?


Lieve papa en mama,

Ik nam het pad waarvan jullie wilden dat ik het nooit in zou slaan. Ik weet dat ik jullie in de steek liet, want dat deed ik, toch? Ik was degene die al die slapeloze nachten van jullie heeft veroorzaakt, omdat jullie steeds op mij wachtten. Ik kon het niet helpen, de nacht riep mij en ik kon zijn roep niet weerstaan.

Ik heb de hele wereld gezien, maar nooit, nog niet in mijn wildste dromen ben ik terug durven rennen in jullie armen. Ik heb zo’n miljoen leugens tegen jullie verteld, maar voor deze keer zal ik eens niet liegen. In alles wat ik doe, zal altijd een stukje van jullie zitten.

Weten jullie nog, toen ik boos het huis uit rende, toen ik jullie vertelde dat jullie me nooit meer zouden zien? Weten jullie nog, toen ik mama zo aan het huilen maakte, omdat ik het pad koos, waarvan jullie niet wilden dat ik het op zou gaan? Ik heb al die jaren voor jullie tot een hel gemaakt.

Vertel me niet dat ik niet het juiste heb gedaan, dat hebben jullie al zo vaak moeten doen. Ik heb jullie in de steek gelaten, de muziek in de steek gelaten, maar alsjeblieft geloof mij, geloof hen, dat ik dat nooit meer zou doen.

Alsjeblieft, vergeef me voor alles wat ik heb gedaan.

Want ik zou mijn leven op het spel zetten voor jullie.

Het nummer van deze week vind je hier!

Had jij het goed geraden? (:

Stories based on songs #2

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit het liedje. Het nummer van deze week bevatte een verwijzing naar een Britse film en er stonden ook een paar moeilijk te vertalen spreekwoorden in, waardoor ik me misschien een beetje heb laten gaan... Kun jij raden welk nummer ik deze week vertaald heb?

Weet je nog, toen we nog niet meer dan vrienden waren? Dat we onze fiets hadden gepakt, en zo maar ergens naartoe begonnen te fietsen. Die dag kwamen we erachter dat we echt verliefd op elkaar waren, ook al voelde het toen nog een beetje tegendraads. Dit soort mooie, oude herinneringen flitsen nu door mijn hoofd, waar zijn ze gebleven?

Ik probeerde je altijd heel dicht tegen me aan te houden, maar het leven drukte zich tussen ons in, duwde ons van elkaar af. Geloof me, ik probeerde er altijd voor je te zijn, ik dacht ook dat dat zo was. maar jij verlangde meer van mij, dan enkel gezelligheid. Achteraf, had ik natuurlijk beter mijn best moeten doen.

Het is alsof twee verschillende stromingen ons van elkaar scheiden, terwijl het water eerst zo rustig leek. Ik zwem zo hard als ik kan tegen de stroom in, smeek dat het water ons weer bij elkaar brengt. Laat me je vasthouden, we mogen niet verder van elkaar afdrijven.

Stop alsjeblieft met huilen, laat me in je ogen kijken. Ik zal je tranen drogen, maar laat me dan op z’n minst zien waarom je huilt, vertel me wat je dwarszit. Laat die rivier van tranen alsjeblieft ophouden, ik los het op. Ik ben er voor je.

Laat me je vasthouden.

Als je heel graag wil weten welke Britse nieuwkomer

 deze week zeer vrij vertaald is, klik dan hier

Lieve Krul; speuren

Lieve Krul,

Geen verjaardag, maar vierjaardag. Fout hè?;p

Het vervelende verjaardagsgevoel is gelukkig weer weg. Het is tijd voor feest!(: Niet alleen morgen, maar ook zaterdag staan mij dansjes, vrienden, hapjes en drankjes te wachten. Samen met een studiegenootje geef ik een pré- en aftermastervoorlichtingsavond-feestje (zo da's een mond vol...) en met mijn vriendinnen thuis geven we een heuse vierjaardag.

Al de hele week ben ik bezig met schrijven, foto's zoeken en muziek luisteren, want alle jarigen verdienen een persoonlijk cadeau. Wat deze knutsels zijn, ga ik nog niet verklappen, ze zouden het via jou te weten kunnen komen...

Het was niet niks om al het materiaal bij elkaar te sprokkelen. Ik bezocht niet alleen de oudste gedeeltes van Facebook, ook profielen waar ik nooit meer een blik op zou willen werpen, moest ik onder de loep nemen. Op zoek naar de bijpassende foto's kwam ik nog bijna tot een punt,
dat ik alles zou verraden en berichtjes zou gaan sturen... Gelukkig kon ik me inhouden; it's not worth it.

Kleine teleurstelling dus, het wordt nu allemaal minder perfect dan ik in gedachte had....

Nog een kleine teleurstelling van afgelopen week, is misschien achteraf eigenlijk wel een beetje grappig. Al een tijdje luister ik naar een soort indiebandje genaamd Pegasus Bridge. Ik werd helemaal verliefd op hun akoestische versie van het nummer Yoko. Gisteren besloot ik meer van hun nummers te beluisteren. Ik vond ze zo goed dat ik de band wilde toevoegen op Facebook. Ik was helemaal blij dat ik een 'nieuw bandje' had gevonden, totdat ik erachter kwam dat ze sinds 2012 al niet meer bestaan... bummer...

Ik dring je lekker op met het prachtnummer Yoko, zodat je mijn pijn snapt :p. 

Onder het genot van dit heerlijke stukje akoestisch werk, ga ik nog snel even verder met mijn verjaardagscadeautjes (ze moeten vrijdag alle drie af!:O). Ik houd je op de hoogte over mijn feestjes!(:

Liefs,

Lieve Krul: Eenzaam feestje

Lieve Krul,

3 van de 4 tentamens zitten erop, maar tijd om adem te halen heb ik nog niet... niet tot vrijdag. Ik loop achter en nog niet zo'n beetje... het leven is gewoon te leuk om steeds maar binnen te blijven en te studeren.

Ik typ deze brief nu ook vanuit bed, na de after-repetitie borrel. Natuurlijk was het weer heel gezellig en natuurlijk heb ik daar een pilsje gedronken, maar het bleef allemaal binnen de perken. Een vriendin zou vrijdag haar verjaardagsfeestje houden, maar bijna niemand kon komen, dus had ze maar voor vandaag een taartje meegenomen. Best sneu voor haar, want ik zou echt een verschrikkelijke verjaardag hebben als niemand op mijn feestje zou komen...

Weet je nog, toen we nog geen relatie hadden, dat jij mij opeens appte dat je alleen was op een feestje waar eigenlijk nog zeven man hadden moeten zijn? De jarige was niet eens echt een vriend van je, awkward. 's avonds gingen jij en die jongen samen naar de stad voor een biertje, maar de jarige wist niet dat jij en ik een groepje vrienden hadden opgetrommeld, zodat hij zich niet helemaal eenzaam zou voelen op z'n verjaardag. We hebben er toen in de stad een geweldig gezellig feest van gemaakt(:

Praat je eigenlijk nog wel eens met die jongen? Hij was namelijk erg blij dat wij hem betrokken in onze vriendengroep, ofja dat zei hij aan het einde van de avond, toen we met z'n allen naar huis zwabberden. Hij wist zeker hoe hij moest feesten in ieder geval! Jammer dat zijn "vrienden" die knalfuif hebben moeten missen.

Nu we het toch over verjaardagen hebben! wanneer geef jij je fissa? ik heb heel goed gespaard zodat ik langs kan komen. Je schept altijd zo op over jouw uitgaansleven en nu wil ik ook eens genieten van de uitgaanssfeer in jouw stad! Ik heb ook al een cadeau, maar daar ga ik verder mijn mond over houden, voordat ik het er weer uitflap, zoals vorig jaar...  

Hopelijk ben ik niet de enige die op je feest zal verschijnen, al kunnen wij er met z'n tweeën ook wel een goed feest van maken.

Liefs,

DIY: Tiny pictures roomdecoration

Cute little pictures(:

De HEMA heeft iets nieuws, kleine mobileprint- fotootjes. Deze foto's zijn niet groter dan je handpalm en zien er super schattig uit. Het probleem is alleen, dat deze fotootjes snel in het niet vallen, wanneer je ze ergens op wil hangen. Klein maar fijn, was nog nooit zo ingewikkeld. Vandaar deze twee diy's. 






1. Desk organizer

In progress, best saai he? 

Het was een Total chaos op mijn bureau dus ik besloot daar iets aan te doen. Na het ophalen van de fotootjes bij De HEMA ging ik nog even langs de Action. Daar kocht ik een opbergmand en een houten dienblad. Eigenlijk is het allemaal heel simpel: Mand op z'n zij zetten, dienblad er met dubbelzijdige tape opplakken en klaar is Kees.

Op het dienblad ligt mijn fruit, mijn theedoos, mijn broodbeleg en brood. Van de mand heb ik een boekenkastje gemaakt, aangezien de boeken die ik vaker moet gebruiken altijd over mijn hele bureau verspreid lagen.








In eerste instantie wilde ik de fotootjes aan de muur hangen, maar hier zouden ze totaal in het niet vallen bij de rest dat er al hangt. Mijn bureautroep-opberger was echter nog erg kaal, dus ik besloot de foto's daaraan te hangen. Ik spon een lintje tussen de twee uiteinden van de opbergmand en hing, met gekleurde wasknijpertjes (te krijgen bij zo'n eurowinkel), de fotootjes eraan. Cute, isn't it?      

Et voila, het eindresultaat! (:

 2. Closet decoration

Ik heb pasgeleden mijn kamer veranderd. Nieuwe klerenkast, kleiner bureau, een open boekenkast en een kastje dat aan mijn muur hangt. Allemaal bij de Ikea gekocht. Mijn kamer moest dus nog wat opgefleurd worden, want op mijn muren en op mijn kasten hangt nu niks meer.

(Stiekem had ik geen foto van 'before' dus heb ik paint gebruikt om de foto's weg te halen, maar de boodschap is duidelijk: van saai naar hartstikke gezellig!)

Ik heb er voor gekozen om het deurtje van mijn hangkast als eerste op te fleuren. Ik had er al een tekst opgehangen die ik uit het tijdschrift van mijn moeder heb gehaald. Happinez, een heel leuk tijdschrift waar ook altijd leuke plaatjes en teksten in staan. Deze heb ik in het midden van de kast gehangen. Het plaatje is zwart-wit, iets wat precies bij mijn kamer past en waardoor het ook niet te druk wordt met de foto's ernaast die wel in kleur zijn. De foto's heb ik in rechte lijn onder elkaar naast het plaatje geplakt. Doordat alles om de foto's heen zwart-wit is, springen ze eruit en vallen ze toch op, ook al zijn ze zo klein.

Het resultaat (:

Lieve Krul; Herfstdipje

Lieve Krul,

Wat een week, wat een ups and downs... Je merkt het aan alles en iedereen: de zomer is voorbij. Jassen worden tot aan de keel dicht geritst en blote benen worden ingewisseld voor zwarte panty's en lange broeken. De kou, de kortere dagen, het besef dat het jaar weer bijna ten einde is en dat geen van je goeie voornemens is uitgekomen, maken de herfst tot een akelige periode van zelfreflectie, opsommingen van gebeurtenissen en hersenspinsels die je vertellen wat je deze zomer eigenlijk had moeten doen.

Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar hier zijn veel mensen stront chagrijnig door het vallen van de bladeren, de wind en de regen. Een 'herfstdipje' noemen ze dat. Jammer dat ze het dipje niet bij zichzelf kunnen houden en het moeten afreageren op anderen.

Afgelopen maandag was, voor mijn gevoel, de eerste echte herfstdag. De dag begon leuk, ik kwam een goede vriendin in de trein tegen en we hebben lekker bijgekletst. Maar eenmaal aangekomen op de unie begon de rompslomp. De opdracht waar ik erg trots op was, werd afgekeurd en toen alle colleges om half 6 eindelijk geëindigd waren, sprong ik op de fiets en scheurde ik uit mijn favoriete zwarte skinnyjeans.

Eenmaal thuis aangekomen trok ik zomaar een broek aan, die totaal niet paste bij de rest van de kleding die ik droeg, onder het mom: Ik kom toch nergens meer waar veel mensen zijn. Fout gedacht dus, want bij de Albert Heijn was het bizar druk. Ik liep daar dus in mijn knalroze broek met lange paarse top (verschrikkelijk hè?), word ik bij de kassa ook nog voor 'kinderachtig' uitgemaakt omdat ik een man niet voorliet. Geloof me, ik stond op het punt hem voor te laten, maar hij had zijn vraag nog niet eens fatsoenlijk gesteld, of hij trok al de conclusie dat ik hem mijn plek in de rij toch niet zou geven. Dit veroorzaakte een hoop gescheld en getierelier, die man kon een scène schoppen, niet normaal. Alsof hij het van tevoren geoefend had.

Eenmaal thuis, toen ik lekker spek was aan het bakken, bleek dat karma nog steeds niet toegeslagen had bij mensen die dat naar mijn mening toch echt wel verdienen. Op dit moment lacht het geluk diegene toe, terwijl ik zeer in twijfel trek of die persoon het wel verdiend.

Ik kon wel huilen, wat een dag! Gelukkig had ik het afgelopen weekend een nieuwe singersongwriter ontdekt, maar door lack of time had ik nog geen moment gehad om er goed naar te luisteren. Dit besloot ik, na alle slechte gebeurtenissen van die dag maar te doen. Wat een hoogtepunt was dat, It totally made my day!(; 

Op een paar momenten had ik graag je armen om me heen gehad, want ook ik ben slachtoffer van een heus herfstdipje, maar ik red me wel Krul, maak je maar geen zorgen. Ik zet gewoon goeie muziek op en dan kan ik de wereld lekker helemaal vergeten, vooral in de staat waarin ze nu verkeerd...

Liefs,

Lieve Krul: muzieknostalgie

Lieve Krul,

Vandaag was het weer zo'n dag. Ik dwaalde wat rond op youtube en kwam het bandje tegen waar ik al sinds mijn veertiende helemaal verliefd op was. De band was niet uit mijn hoofd, hun cd ook niet, maar op de een of andere manier kwam ik nooit meer op het idee om die cd nog eens op te zetten. Soms gooit het toeval zoiets  gewoon in je schoot, dit keer in de vorm van de suggestion bar op youtube. Na één nummer flitste alle herinneringen die bij deze liedjes en de band hoorden weer helemaal door mijn hoofd. Nostalgie ten voeten uit.

Natuurlijk heb ik daarna de hele cd opgezet en nu, terwijl ik jou schrijf, zit ik keihard met alle nummers mee te blairen. Van de meeste nummers was ik vergeten dat ze überhaupt bestonden, maar bij het aanslaan van de eerste noten kwam de lyrics weer direct naar boven.

Bij het beluisteren van deze cd zit jammer genoeg ook een akelig besef. Op dit moment kan ik geen enkele cd die het afgelopen jaar uitgekomen is, by heart uit mijn hoofd. Mijn muzieksmaak is sinds mijn puberteit ook erg veranderd. Aan de ene kant hoef ik echt niet meer terug naar mijn so called 'emo period', maar toch mis ik die tijden en de muziek die daarbij hoorden wel een beetje.

Waar is de tijd toch gebleven Krul? Op de unie staan mijn vrienden en ik niet meer bekend als 'de levende musical', 'stelletje emo's' of 'eeuwige bruggers', Aan de ene kant een hele opluchting, aan de andere kant toch een beetje onwennig. Wanneer ik er zo over nadenk, met deze heerlijke, vergeten muziek op de achtergrond, mis ik die goeie oude tijd toch wel een beetje. Ik had het niet gedacht; maar wat een mooie tijden op die stink middelbare school...

Haha, ik klink echt als een oud wijf op dit moment, en stiekem wordt ik van dit alles toch een beetje verdrietig...

Dus. Krul, lieve Krul. Ik wil nieuwe muziek die past bij mijn nieuwe herinneringen en nieuwe ervaringen! Making memories is in progress, nu nog alleen een geweldige soundtrack voor erbij!

Stuur eens wat goeie muziek door!(:

Liefs,

Handjes in de lucht met de fanfare! (:

Afgelopen zondag waren we weer helemaal kind!(: De boterhammentrommeltjes werden gevuld met lekkers en ik was al heel vroeg wakker omdat ik er zo veel zin in had. Het schoolreisjesgevoel nam weer helemaal bezit van mij, want met een heel grote groep van de fanfare gingen we naar Bobbejaanland!

Groepsfoto! :D en daarna met z'n allen in de Sledgehammer!

 Van de kriebels in de Typhoon en de nattigheid in de boomstamattractie tot uitwaaien in de zweefmolen. We hebben gelachen, gegild en genoten. Het was gelukkig niet zo druk dus we hoefden nergens lang te wachten. Het park is ook niet zo heel groot, waardoor we vaak met meerdere fanfareleden toevallig in dezelfde attractie zaten, wat natuurlijk weer zorgde voor meer gegil en gezang.

Deze foto laat me weer terugdenken aan de basisschool(: nostalgie!

Het was een supergezellige dag en ook al hoefden we niet lang in de wachtrij te staan, soms ging de verveling toch toeslaan... En wat is dan een betere remedie tegen verveling dan selfies maken?(:

Conclusie: Dit moeten we vaker doen! (:

Lieve Krul; adventures

Lieve Krul,

In de afgelopen twee weken, ben ik drie keer dronken geweest. Ik begin een beetje bekend te staan als zuipschuit. In het leven van een student blijkt het namelijk onmogelijk om ergens heen te gaan zonder een overschot aan biertjes... 'Nee dankje' wordt gewoon beantwoord met een nieuw biertje. Gelukkig ben ik niet heel vervelend als ik dronken ben, (Oké, misschien ben ik dan een beetje irritant en verander ik in een spraakwaterval van ondoordachte uitspraken...) maar gezellig is het altijd wel!

The day after, wanneer mijn brein allemaal dronken dingen die gebeurd zijn, door mijn hoofd laat flitsen begint het schamen. Man, wat heb ik domme dingen gezegd en gedaan en waarom doe ik dat soort dingen nu net bij mensen die ik ken, of die ik zeer zeker nog eens zal tegenkomen? Ik weet het zelf in ieder geval niet... Flapuit Dina verandert dan, zoals je zelf ook wel weet, gewoon in ultra flapuit Dina...

Gelukkig doen er zich de komende tijd geen situaties meer voor waarin er veel gedronken gaat worden Ik hoop dat ik dan weer van mijn 'stereotype studentenstatus' afkom en dat jij je dan geen zorgen meer hoeft te maken, omdat ik je de hele nacht gekke appjes stuur.



Nu denk je zeker: Dina maakt helemaal niks meer mee zonder een biertje in haar hand, maar je hebt het, gelukkig, fout!(; Onze nieuwe vrienden van Amerikanistiek beloonden ons gisteren met brownies met glittersprinkles! Wij moesten groepswerk doen, maar het eindigde in 'twee Neerlandici doen alles-werk' en toen we onze presentatie moesten houden was er maar een Amerikanist die ons kwam steunen. We wilden er iets voor terug en kwamen tot een overeenkomst: Brownies met glittersprinkles. Ze waren heerlijk!(: (you jelly?;p)
 


Vandaag was ook spannend genoeg zonder alcohol. Met mijn extra journalistieke minor die ik volg, gingen we op excursie naar de lokale krant De Gelderlander, maar voordat de hele rondleiding begon, moest ik het eerst het gebouw nog vinden... Ik had het al gegooglemapst, maar na een afslag gemist te hebben, was ik het spoor alweer helemaal bijster. Na zeker twintig minuten rondjes te hebben gefietst op het bedrijventerrein waar het gebouw van De Gelderlander lag, was ik bijna weer naar huis gegaan. Gelukkig kwam ik net op tijd een meisje uit mijn klas tegen, die wel de weg wist. Wat bleek, ik was nog geen minuut van De Gelderlander verwijderd geweest... Heel typisch, ook een beetje ergerlijk, maar wel spannend.


Dus, veel gebeurd, maar weinig ervan is interessant... Hoe is het nog daar? Wanneer krijg ik nog eens dronken appjes van jou? Wanneer ga jij nog eens 'de student' uithangen?;p

liefs,

(veel te veel) biertjes bij De Schintaler

foto door Uermendersound 

Vrijdagavond wisselde ik de knappe, gespierde mannen in, voor knappe, bebaarde mannen. Onder het mom van Horizonverbreding, besloten Marit en ik samen met een paar fanfareleden naar het TentefeStein te gaan om daar eens een ander soort concert te bezoeken...





We hadden beide nog een beetje twijfels over of we het wel leuk zouden vinden, maar What a night! In de grote feesttent in ons dorp trad namelijk De Schintaler op. Zelf noemen ze hun muziek Oostenrijkse volksmuziek, maar het is goed te vergelijken met Duits en Limburgs talige carnavals-/oktoberfestmuziek. De hele avond ging er een polonaise door de tent en het bier vloeide rijkelijk. De sfeer zat er dus helemaal in.

De Schintaler, foto door Uermendersound 

In het begin werd er nog gewoon pop gedraaid, maar na het eerste biertje klonk er opeens een spannend muziekje; De Schintaler betrad het podium. Allemaal droegen ze een soort van lederhosen en een blouse. Dikke bergschoenen met rode veters maakten hun outfit helemaal af. Persoonlijk vond ik het niet de meest aantrekkelijke mannen om naar te kijken, maar ze wisten zeer zeker hoe ze sfeer moesten maken! Een echte hit van hen is toch wel Greumelevla (kruimel vlaai), die ik hieronder heb geplaatst. (als je zin hebt in een carnavalsfeestje, honger hebt of als je je horizon eens wil verbreden is dit echt een aanrader... Haat je carnaval of oktoberfest, dan sla het nummer maar over en lees gerust door :p)

Met deze heerlijke feestmuziek op de achtergrond, dronken we pilsje na pilsje...Wat hebben we gezopen die avond! Wanneer je met mannen van 30+ mee probeert te drinken, weet je zeker dat het fout zal gaan, en dat ging het ook. Er vloog vlaai door de lucht, er viel bier op de grond, Marit maakte een spagaat en ik kreeg gratis chips. Er werd gedanst, gevallen, (vooral) slap geluld en aan baardjes gevoeld. (dit laatste kon ik na het laatste biertje toch echt niet meer laten...)

The day after had ik keiharde hoofdpijn en mijn gitaarles was echt een ramp, maar alle plezier die ik die avond beleefd had, maakte dat helemaal goed. What a night! 
   

Lieve Krul: Dansen

Lieve Krul,

Kom je mee dansen? Ik heb zin om te dansen! (:

Weet je nog, toen ik je tegenkwam in de discotheek en we een foute dancebattle startten, en hoe ik jou keihard de grond in boorde?;p. Talk dirty van Jason Derulo stond toen op, maar ik denk dat onze dans niet erg van toepassing was op wat hij zong. Jaren 90 dansjes doen, is namelijk niet erg dirty, en nee, ons getwerk was de term twerk echt niet waardig. Ook al kan ik echt niet dansen, het begrip roept toch altijd goede herinneringen bij me op. Heeft iemand het ook wel eens niet naar z’n zin onder het dansen? Vooral na een paar drankjes worden de beentjes losser, ook de moed om de dansvloer op te stappen wordt groter. 
Oh, wat waren we toen dronken. Die fles 43 van tevoren was echt geen strak plan, of ja, eigenlijk wel, want toen ik aan het eind van de avond al mijn vrienden, en mijn fiets kwijt was, was jij zo lief om mij naar huis te brengen. Nooit heb ik het gezelliger gehad dan bij jou achterop de fiets. Meestal vind ik dat kei eng, maar na al die drankjes en dansjes was ik alleen maar super melig. Het boeide me niet dat we zo’n drie keer in de berm waren gekukeld en toen toch nog op het meesterplan kwamen om even een omweg te nemen. Gelukkig kwamen we onderweg dat bankje tegen, waar ik nog zo’n tien minuten op gezeten had, omdat jij zo nodig een pitstop moest maken. Het leek toen zo lang te duren, dat ik dacht dat je er vandoor was zonder mij, maar toen je terugkwam met een boeket van gras (“want het was donker”), vond ik dat toch wel erg lief. Jammer dat ik het boeket, toen ik weer achterop ging zitten, direct kwijt was, ik kon namelijk niet tegelijkertijd jou en dat gras vasthouden…

Het laatste stukje: waar jij de weg niet wist en we wisselden van plek, ik fietsen en jij achterop, was toch echt het minst geslaagde idee van de avond. Ik kan me er niet meer veel van herinneren, behalve het asfalt waar we op gedonderd waren, omdat ik zo nodig over alle stoepjes, hobbels en perkjes moest fietsen. Thuis, in de badkamer, kwam ik er achter dat mijn favoriete broek de val niet had overleefd, een grote domper, maar gelukkig waren we verder ongedeerd.

Hoe lang zijn we eigenlijk onderweg geweest? En arme jij, vol blauwe plekken, weer op je fietsje terug naar huis nadat we eerst even hadden uitgerust op onze oprit. Toen moest je het, als bedankje nog met een knuffel doen, al was ik die nacht volgens mij tot alles in staat…;p. Jij nette, lieve Krul(:. Wat heb ik toen gelachen en wat heb ik de dag erna hoofd- en spierpijn gehad…    

Dus, lief vriendje, wanneer gaan we onze twerkskills verbeteren? Ik wil dansen!

Liefs,       

BookQuotes

'Maar bij elkaar komen konden ze niet, en dat was misschien juist 't mooie'  

- Uit Dichtertje van Nescio 

Over het boek: 

Als Nederlandsstudente heb ik de afgelopen eerste schoolweek alweer een aantal boeken moeten lezen. Één daarvan was een korte novelle voor het vak literatuurgeschiedenis: Dichtertje van Jan Hendrik Frederik Grönloh die schreef onder het pseudoniem Nescio.

Voor de mensen die hun boekenlijst nog moeten vullen, dit is echt een aanrader: Het is kort, makkelijk en oud!;) Waar gaat het dan over?: Over een een dichter die zijn droom als eendagsvlieg wil verwezenlijken. (Jaha hij wil een hitje dichten en dan vallen, net zoals sommige sterren van tegenwoordig). Noem nog eventjes de termen 'Modernisme' en 'Tachtigers', citeer een paar van dit soort zinnen (het verhaal zit er echt helemaal vol mee), en dan ben je alweer aardig op weg naar een heel dikke voldoende voor je Nederlandsmondeling. (en misschien steek je er ook nog iets van op!;)). 

Over de Quote: 

Persoonlijk vond ik dit de mooiste quote uit het boekje, omdat dit inspeelt op je fantasie. 

Heb jij dat nooit? dat je in de trein zit, rondloopt op school of door het winkelcentrum struint en dat je dan The moste perfect stranger tegenkomt. Je geniet van die luttele seconden dat jullie langs elkaar lopen en jullie ogen elkaar eventjes ontmoeten. Daarna ben je teleurgesteld dat je diegene waarschijnlijk nooit meer tegenkomt. Je gedachten dwalen af en je begint te denken: Wat als...? 

Hierover gaat, naar mijn mening, deze quote. Bij die perfecte persoon die je net zag, ga je zelf een profiel schetsen: Intelligent, lief, muzikaal... en voor je het weet zijn jullie in je hoofd alweer bijna getrouwd. In real life is deze knappe verschijning waarschijnlijk een ongelooflijke douche, maar dat zul je nooit weten.

Want zeg nu zelf: een mooie man in je hoofd is toch beter dan de teleurstelling van een knappe verschijning met een lelijk innerlijk?    

ps:

- Dichtertje staat in de verhalenbundel: 'Dichtertje - De uitvreter - Titaantjes' 

-De links verwijzen naar websites waar informatie op staat over de stromingen en de schrijver.(:

Lieve Krul: wederontmoeting

Lieve Krul,

Daar zit ik dan weer: kopje groene thee, lesboeken om me heen en een lekker muziekje op de achtergrond. Alsof gisteren de laatste tentamenweek is afgelopen en ik direct weer verder ga. Het voelt alsof er nooit een zomervakantie is geweest. Om de pijn te verzachten ben ik vandaag gaan shoppen en heb ik een lekker hapje gegeten met mijn studievriendinnen. Wanneer je mensen al een hele tijd niet hebt gezien, weet je dat het goed zit op het moment dat je met ze praat en je merkt dat er niks tussen jullie veranderd is. Want hoe veel te gekke dingen hebben wij zonder elkaar meegemaakt deze vakantie? En hoe goed konden we er met z’n allen over praten!(:
          Wederontmoetingen zijn toch altijd een beetje spannend: in de tijd zonder elkaar kan iemand zichzelf zo ontwikkelen dat het een geheel ander mens wordt, of diegene blijft na al die tijd juist precies hetzelfde. Wanneer je je naasten niet bij je hebt tijdens grote veranderingen, bestaat er altijd het risico dat je na een lange tijd zonder elkaar, uit elkaar groeit. Je zit dan gewoon niet meer op dezelfde lijn als de ander. Waarom denk je, dat zo veel stelletjes na een buitenlandse stage uit elkaar gaan? Door de afstand kun je elkaar uit het oog verliezen en juist weer eens echt alleen aan jezelf en aan je eigen toekomst denken. Mensen komen erachter dat ze hun tijd aan veel leukere dingen kunnen besteden dan aan altijd maar rekening houden met hun partner. Je kan je in het buitenland perfect redden zonder de ander, je maakt veel mee en leert veel over de wereld, tijd om je significant other te missen, heb je niet. Ze zeggen niet voor niets: Uit het oog, uit het hart. De ultieme relatietest zou dus een lonely trip naar het buitenland zijn.:p
          Het is een grote teleurstelling wanneer je onder ogen komt dat iemand na een lange tijd nog steeds precies hetzelfde is gebleven, terwijl jij het idee hebt dat je vooruit bent gegaan. Zelf heb je over bepaalde situaties en gebeurtenissen nagedacht, je hebt er een weloverwogen mening over gevormd en daarna de hele gebeurtenis een plaatsje gegeven, terwijl de ander nog steeds in het verleden leeft. Ik ben er nog niet uit, of ik, na een lange tijd gescheiden van iemand te zijn, liever verandering, of juist continuïteit in diegene wil zien. Het ligt denk ik een beetje aan de persoon en aan de situatie...
           Maar maak je maar geen zorgen, lieve Krul. Ik haal alleen een paar oude koeien uit de sloot; brainstorm een beetje over alles wat gebeurt is het afgelopen jaar. Tussen ons zie ik gelukkig nog niks veranderen. We zitten naar mijn mening nog steeds op dezelfde lijn (haha). Ik ben ook niet bang voor onze wederontmoeting, wij zijn het gewend om zo lang uit elkaar te zijn. Voor ons zou het juist een uitdaging zijn om langer dan een week samen te spenderen! Al weet ik wel zeker dat wij dit ook kunnen doorstaan.

Ik zou nu nog een halve brief kunnen schrijven over het feit dat ik je mis, maar mijn thee wordt koud en mijn dure lesboeken wachten erop om gelezen te worden.

Ik bel je,

Liefs,

Babylicious with Babylips

Op sites als WeHeartIt  en Tumblr wordt je er al helemaal mee doodgegooid: plaatjes van de lipbalsems van babylips (by maybelline). Met duizenden reblogs en hearts hebben deze sticks zich onbewust in mijn hersenen vastgeklampt en toen ik er een handjevol helemaal onderin het schap bij de Kruidvat vond,was het enige wat ik nog dacht: KOPEN, NU!
Zielsgelukkig dat deze internettrend ook in Nederland beschikbaar is, liep ik naar de kassa om daar 3.50 af te rekenen en mijn kleine ontdekking mee naar huis te nemen.

Babylips: Cherry Me

Nu ben ik drie maanden verder en ik ben nog steeds heel blij met mijn Cherry Me lipbalsem. Ik heb niet super vaak droge lippen, maar na een flink uur paardrijden is het altijd heerlijk om iets op mijn brandende lippen te smeren. Ook ben ik een groot fan van fel rode lippenstift, wanneer ik uitga zul je me nooit zonder zien, maar voor 'het normale leven' vind ik het altijd net een beetje 'tè'. Ik was dus op zoek naar een iets meer casual rood en die vond ik in deze Babylips. Als een soort lipgloss geeft hij je lippen net genoeg kleur om een natural look te kunnen behouden. De geur van deze lipbalsem is ook heerlijk, hij ruikt namelijk naar zoete kersjes. Wanneer ik de balsem opdoe voel ik me helemaal kissable.(:

Cherry Me was de 3.50 en zoektocht bij de Kruidvat dus helemaal waard (al zal hij nu waarschijnlijk een stuk zichtbaarder uitgestald liggen).   

- Dina 

     
Babylips, ik was het vaker tegengekomen op het internet, maar ik heb er eigenlijk altijd overheen gescrolld. Ik dacht wel altijd, oh dat ziet er vrolijk uit, maar ik besteedde er nooit zoveel aandacht aan, totdat Dina ermee aankwam op vakantie. Een week later toen ik thuis was, kwam een andere vriendin met precies dezelfde aanzetten. Toen ben ik er eigenlijk pas met aandacht naar gaan kijken, wanneer ik het tegenkwam op sites. Ik vond alleen €3.50 iets te duur voor wat lipbalsem. Toen ik de laatste vrijdag van de vakantie in Maastricht was en ik snoepjes ging kopen bij de Kruidvat, kwam ik het tegen. Bij de kassa stond een doosje met 2 soorten Babylips erin, de ene was blauw en de ander was roze voor €2.50. Toen kon ik het toch niet laten.

Babylips: Pink Punch

Van deze Pink Punch krijg je een beetje glimmende roze lippen. Heel licht en subtiel. (Als je niet van het kleurtje houdt, er zijn ook Babylips die geen kleur afgeven) Hij ruikt heel zoet en als je hem op hebt, kan je je eigen bovenlip ruiken! Je moet dus wel van de geur houden. Het werkt wel! Je hoeft geen 10x over je lippen te gaan, maar je hoeft maar 1 keer te smeren. Als je het opgesmeerd heb en het heeft ingewerkt, heb je ook echt zachte lippen. Wat ik wel vervelend vind, maar dat is eigenlijk bij iedere lippenbalsem en lippenstift, dat je lippen zo aan elkaar plakken. Ook vind ik hem er heel leuk uit zien op de foto, de felle kleuren spreken je aan! Dus hij ruikt lekker, je lippen kleuren subtiel, hij ziet er spetterend uit en hij werkt. Hij is je geld waard!

- Marit

Je agenda pimpen kan handig zijn

Voor sommigen is het zware schoolleven alweer begonnen, anderen hebben nog een miezerig weekje om van hun vrijheid te genieten. Een paar uurtjes van die vrijheid heb ik besteed aan mijn agenda. Ik gebruik hem namelijk nooit, maar ik ben bang dat ik er spijt van krijg als ik er geen aanschaf. Bij de Blokker in de één-euro-bak heb ik hem tussen de prulletjes uitgegraven. Het was een agenda met bloemen, de eiffeltoren en vogeltjes: een hele hoop drukte op een oppervlakte nog niet groter dan een foto. Ik moest er iets anders mee doen, hem ietsjes meer eigen maken, dus net als toen in de brugklas heb ik hem gepimpt!

Ik ga niet helemaal uitleggen hoe ik deze agenda gemaakt heb, want daar staan talloze tutorials voor op youtube, gemaakt door mensen die dit veel beter kunnen dan ik. Een paar tips and tricks wil ik natuurlijk wel delen;p     

- De voorkant



* Voor de driehoekjes op de voorkant heb ik tijdschriften gebruikt. Dit waren nog niet eens leuke tijdschriften, liever had ik wat oude cosmogirls tussen de rommel in mijn kamer uitgehaald, maar die had ik, jammer genoeg, laatst allemaal weggegooid. Dit zijn plaatjes uit de natuurtijdschriften van mijn moeder. Omdat de driehoekjes die je uitknipt zo klein zijn, kun je uit de saaiste tijdschriften leuke details halen.

* Zoals je ziet zijn mijn driehoekjes schots en scheef. Gebruik een kartonnen(!) mal voor je driehoekjes, een papieren mal is te dun en werkt niet, gebruik ook een geodriehoek bij het maken van je mal. 
* Om de voorkant helemaal vast te krijgen heb ik er doorzichtige folie overheen gedaan, een makkelijker en mooier alternatief is om een extra laag behangerslijm over je kaft heen te smeren zodat alles blijft zitten, ook een laag doorzichtige plakband zorgt dat alles op zijn plek blijft.



- De achterkant

* Als het om mijn rooster gaat, ben ik de allerluiste meest ongeïnteresseerde student die er bestaat. Ik loop altijd maar achter de rest aan en zie wel waar we welke les hebben, puur omdat ik te lui ben om in mijn agenda te kijken, of omdat ik geen zin heb in te loggen op mijn telefoon. Daarom heb ik mijn rooster dit keer op de achterkant van mijn agenda geplakt, nu kan ik met één graai in mijn tas zien waar ik moet zijn.
* De achtergrond van mijn rooster is een plaatje van een natuurlandschap dat ik uit een van de tijdschriften heb geknipt. 

Dus verveel jij je deze week te pletter, dan staan er voor jou genoeg leuke ideeën op het internet om niet alleen je agenda, maar al je schoolspullen een make-over te geven.