Stories based on songs #9

Iedere week vertaal ik een bekend (of minder bekend) nummer naar onze prachtige moedertaal. Sommige verhaaltjes zullen veel op het origineel lijken, andere bevatten alleen maar een paar woorden uit de oorspronkelijke lyrics. Dit nummer staat al weken op nummer één, dus jammer genoeg kon ik er echt niet meer om heen. Bij het vertalen leek de lyrics niet heel veel samenhang te hebben, maar om het jullie makkelijker te maken (en mij voldoende nachtrust te schenken...) heb ik het zo gelaten(: Weten jullie welk zomers nummer ik vertaald heb? 
Wanneer ik motivatie nodig heb, dan is de enige oplossing mijn koningin.
Want zij is sterk, zij is altijd in de buurt als ik haar wil. Al die andere meiden zijn misschien wel verleidelijk, maar ik ben leeg zonder jou.

Ze loopt als een model en vervult mijn wensen net zoals een geest uit een fles, want ik ben de tovenaar der liefde en ik heb een toverstok. Al die andere meiden mogen dan verleidelijk zijn, maar ik ben leeg zonder jou.

Ze geeft me liefde en affectie. Schatje, heb ik al gezegd dat jij de enige voor me bent? Nee, na jou komt geen nieuwe. Mijn moeder vindt je ook geweldig, ze zegt dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Het enige wat me nu nog te doen staat is jou iets vragen…

Maar jij vroeg eerst:
'Heb je me nodig?
Vind je me wel mooi?
Laat ik jou voelen alsof je vreemdgaat?'
En ik zei: ‘Nee, natuurlijk niet, want ik denk dat ik een cheerleader gevonden heb. Jij bent er altijd als ik je nodig heb.’

Controleer hier of je het goed hebt geraden!(:

Arie's House Band, Dollars Nijmegen

De mannen van Arie's House Band

"Moeders, houd uw dochters binnen!" Is de uitsmijter van Arie's House Bands facebookevent, en dat was maar goed ook. Want niet iedere dochter kan zo'n stel gruwelijk woest-aantrekkelijke muzikanten handelen. De driekoppige-geschiedenisformatie-plus-één trakteerde hun Aries House Bands Beliebers op een puik staaltje rockcovers afgelopen donderdag in hét studentenmuziekcafé van Nijmegen. 

Het Very Special Limited Edition Public Concert(in het kort VSLEPC) begon door gebrek aan publiek een uur later dan gepland, wat bij dit soort aangelegenheden niet heel uitzonderlijk is. Toen Dollars lekker volgelopen was met gezellige mensen betrad de band het podium en begon, na een denderende aankondiging van de barman, aan hun setlist. 

Het eerste nummer is bij mij niet blijven hangen, het kwam ook niet zo heel goed uit de verf. Gelukkig begon de band in het tweede nummer lekker los te komen en kregen de heren met hun Black Keys cover Lonely boy het publiek aan het dansen. De toon was gezet, de sfeer gemaakt en Aries House Band vervolgde hun setlist met het altijd aanstekelijke Steady as she goes. Overal om me heen werd geknikt, gedanst en gezongen.De band sloot het eerste gedeelte van hun set af met Tribute van Tenacious D. De Pick of destiny liefhebbers wisten dit zeer te waarderen, want ze zongen uit volle borst mee.  

De zanger wisselt een verleidelijke blik uit met de gitarist

Na de pauze ging de rookmachine aan en werd het concert met evenveel energie weer hervat. De covers waren allemaal even goed opgebouwd en de gitarist wist tussendoor nog een paar catchy gitaarsolo's uit zijn vingers te knallen. De zanger kon zijn stem goed aan de verschillende rocknummers aanpassen, maar zijn interactie met het publiek was jammer genoeg zeer gering. Zijn ogen waren vooral op de grond, het plafond en zijn bandgenoten gericht. Geen enkel meisje waarmee hij voorafgaand aan het concert nog gezellig stond te kletsen, werd even diep in de ogen gekeken. Dit kon echter de pret niet drukken. 


Het publiek was lekker los en hoe verder het concert tot zijn einde kwam. hoe harder er mee werd gezongen en hoe uitbundiger er gedanst werd. Bij het bekende nummer Take me out van Franz Ferdinand werd zelfs met de gitaarpartij keihard meegeschreeuwd. Aan het einde van de setlist vlogen de slipjes het podium op en werd er gesmeekt om nog een nummertje, maar de mannen waren er klaar mee. Ze verlieten het podium en Joost mag weten wanneer deze muzikanten weer hun Arie's House Band Beliebers mogen verblijden met fijne rockcovertjes en opzwepende meezingers.           

   

Handjes in de lucht met de fanfare! (:

Afgelopen zondag waren we weer helemaal kind!(: De boterhammentrommeltjes werden gevuld met lekkers en ik was al heel vroeg wakker omdat ik er zo veel zin in had. Het schoolreisjesgevoel nam weer helemaal bezit van mij, want met een heel grote groep van de fanfare gingen we naar Bobbejaanland!

Groepsfoto! :D en daarna met z'n allen in de Sledgehammer!

 Van de kriebels in de Typhoon en de nattigheid in de boomstamattractie tot uitwaaien in de zweefmolen. We hebben gelachen, gegild en genoten. Het was gelukkig niet zo druk dus we hoefden nergens lang te wachten. Het park is ook niet zo heel groot, waardoor we vaak met meerdere fanfareleden toevallig in dezelfde attractie zaten, wat natuurlijk weer zorgde voor meer gegil en gezang.

Deze foto laat me weer terugdenken aan de basisschool(: nostalgie!

Het was een supergezellige dag en ook al hoefden we niet lang in de wachtrij te staan, soms ging de verveling toch toeslaan... En wat is dan een betere remedie tegen verveling dan selfies maken?(:

Conclusie: Dit moeten we vaker doen! (:

Hete heren op SONIC 2014

Terwijl iedereen naar het noorden vertrok voor een prachtig weekendje Appelpop, namen wij juist de trein richting het zuiden. Op het Pinkpop-festivalterrein vond namelijk het kleine dancefestival SONIC plaats. met ruim 3000 andere feestgangers, hebben we het thema Wild West zeker eer aangedaan, want wat was het wild! (:

Als er iets de sfeer kan verpesten, dan is het een slechte eerste indruk. Qua organisatie rommelde het zo hier en daar nog een beetje: buschauffeurs die je de verkeerde kant opstuurden, een halve wandeltocht voordat je eindelijk eens op het festivalterrein aankwam, complete chaos bij de wc's, super lange rijen bij de bonnenverkoop en een bar op de hoek, waardoor er twee stromen mensen steeds tegen elkaar inliepen... Gelukkig scheen de zon volop en waren alle kleine ergernissen na een heerlijk, koel pilsje en een lekker dansje direct vergeten. 

We begonnen onze dance-ervaring met Billy The Kit. Meestal zie je op internet vooral bij metalconcerten jongens in rolstoelen boven het publiek uit toornen, maar ook de dancescene weet hoe ze iemands dag perfect kunnen maken. 

A big shout out to the strong people there in the middle!(:

Ik had als complete dance-noob niet verwacht dat dit soort dingen ook op dancefestivals gebeurden en was daarom aangenaam verrast. Muziek brengt dus echt altijd mensen samen(:

Na een aantal pilsjes stuitten mijn ogen op deze gespierde mannen. Aangeschoten dat ik was, besloot ik er samen met een vriendin naartoe te lopen. Op een festival kan en mag namelijk alles;). Na een zeer kort gesprek over borsthaar, vond ik dat ik mezelf wel even op de foto mocht zetten met deze hete heren. Hoe ze heten? geen idee.... doet het ertoe dan?;p Ze hadden een ontbloot bovenlichaam, dan vergeet je wel eens de kleine details... 

De biertjes bleven maar vloeien en jammer genoeg is dat ook één van de redenen dat ik niet meer heb opgelet wat we nu eigenlijk gezien hebben... We hebben vooral buiten bij de mainstage onze 'handjes in de lucht gestoken', 'a f*cking noise gemaakt', en 'heeeeee....hooooooo' geroepen. Naar mijn mening was er niet echt een beste artiest, ik heb bij alle dj's even heerlijk kunnen dansen(:
Mijn voeten en rug doen namelijk nog steeds pijn.... but it was worth it! 

note for future me: visit more dancefests!

*For more info visit: www.sonicfestival.nl